Net als de westkust van Saoedi-Arabië stond Jordanië niet op onze route. We houden niet zo van rechtuit rijden maar nu moet ik dus navigeren zonder papieren kaart van Jordanië. We zijn daarin een beetje ‘old-school’, of zou er al een opvouwbaar tablet zijn met een scherm ter grootte van 100 bij 100...

We rijden opnieuw naar de zee: naar Dubai, in de Verenigde Arabische Emiraten. Een wereld die nauwelijks nog aansluit bij wat we nu gewend zijn. Alles is groot, glanzend en vooral druk. Op vijfbaanswegen glijden de duurste auto’s voorbij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Na dagen in de...

We reden nog een laatste lus door Kenia, noordwaarts, en vonden onderweg wat je niet kunt plannen: mooie plekken en onverwachte ontmoetingen. Zo kwamen we bij toeval terecht bij Ken en zijn vriend — toevallig ook Ken geheten. Hij bezit een boerderij waar sperziebonen worden verbouwd: keurige, groene...

We hebben al heel wat grensovergangen ‘gedaan’ en inmiddels is er een routine ontstaan. We beginnen eraan met lege blaas en volle maag. We verlaten dan administratief het land, eerst de paspoorten, dan The Beast. Dan wisselen we ons contante geld bij één van de vele opdringerige sjacheraars die zich...

Ons verblijf in Kaapstad wordt afgerond met de vervanging van de Senegalese fuséekogels – de rubberen bescherming rechts was losgekomen en het woestijnzand, de rivierdoorwadingen en de extreme 4WD paadjes deden de rest. Adriaan hoort ook een verdacht geluid in linkerbochten en laat de beide Guatemal...

Na de grensovergang strijken we neer in een dunbevolkt plaatsje dat Kameel heet en dat wordt gedomineerd door enorme graan- en maïssilo’s. We kunnen kamperen bij “Kameel Rust & Vrede”. We ontmoeten er Jan en Jacky – doorwinterde kampeerders die hun hart hebben verloren aan moeilijk bereikbare plekke...

We rijden dwars door Namibië, langs de noordgrens met Angola. De weg is goed berijdbaar. Ik neem plaats achter het stuur (het is voor mij de eerste keer links rijden deze reis); Adriaan installeert zich met een laptop op schoot, zogezegd aan het werk, al weet ik dat hij af en toe met een half oog na...

Wanneer we op weg gaan naar ons volgende doel – een koffieplantage – is de route aanvankelijk eenvoudig: een strakke, geasfalteerde weg die ons het gevoel geeft dat het appeltje-eitje wordt. En dat is het ook… de eerste tweehonderd kilometer. Daarna verandert de rit in een ware beproeving: een ruig...

Terwijl ik in het restaurant van Oppi Koppi aan het bloggen ben, komt Javier binnen. De jonge Spanjaard kenen we nog van net voor de grensovergang tussen Ivoorkust en Ghana. Toen zat hij in een dipje, ergens halverwege zijn solo-reis van Spanje naar Kaapstad in een oude Honda. Hij leek bij elke boch...

Na precies honderd dagen nemen we opnieuw afscheid van België. We hadden een welverdiende pauze ingelast terwijl The Beast vanuit Ghana naar Walvisbaai, Namibië werd verscheept. De pauze kwam gelegen: het huwelijk van Floris was een mooie reden om even op adem te komen. Bovendien lopen we zo de moes...